شعر معلم
امروز نشریه ی نگاه به رویداد های آموزش و پرورش رو می خوندم یه شعر بسیار زیبا و دلنشین توش دیدم می خوام این شعر رو به عنوان یه دانش آموز تقدیم کنم به همه ی معلمان عزیزم........( علل خصوص آقای عزیز علی نیا) که بهترین معلم دوران زندگیم بودند.
لازمه بگم این شعر از اعظم سبحانی دوست از دبستان شهید نامجو هست.
بوی گل بوی بهاران می دهی
مثل شبنم بوی باران می دهی
آبی استی مثل آرامش به من
درس خوبی درس ایمان می دهی
یک بغل لبخند با فرفره
دست ما گل های خندان می دهی
تو به من با لحن خوب کودکی
یاد ایام دبستان می دهی
یاد ژاله یاد گلهای غریب
مانده در اندوه گلدان می دهی
روز باران و کتاب گمشده
یاد کبرای پریشان می دهی
بوی خوبی بوی بودن بوی مهر
بوی لطف خاله مرجان می دهی
آب بابا نان ندارد دست تو
خالی اما تو به من جان می دهی
خوب می دانم اگر دارا شوی
به تمام کودکان نان می دهی
آشنای تشنگی های زمین
تو به شبنم چشم گریان می دهی
در جهانی خالی از مهر و صفا
بوی بخشش بوی احسان می دهی
برگ ها گر تر شد از اشک یتیم
دفتری از جنس باران می دهی
میرزای کوچک قلب منی
بوی جنگل های گیلان می دهی
میهن خود را کنیم آباد را
یاد فرزندان ایران می دهی






نقش کردم رخ زیبای تو بر قامت دل ... خانه ویران شد و آن نقش به دیوار بماند
